YAPILANDIRICI ÖĞRETİM YÖNTEMİ:
Neden Yapılandırıcı Görüş?
Eğitim içindeki çeşitli profesyonel organizasyonlar ve gruplar müfredat standartlarını ve istenen öğrenme ürünlerini daha çok yapıcı bir görüş çerçevesi içerisinde tanımlıyorlar. Böyle bir çerçeve öğrencilere ilgili problemleri yöneltmeyi ve temel konseptler etrafında öğrenmeyi şekillendirmeyi önerir.Diğer gruplar rekabet için bir ihtiyacı sadece temel becerilerde ve kişisel niteliklerde değil aynı zamanda somut iş performansı için problem çözme , fikir üretme neyin nasıl öğrenileceğini bilme gibi düşünme becerilerinde de ifade eder.
Eğitimde böylesine büyük bir değişme gerçekte bütün bir eğitim sisteminin değişmesini gerektirir. Bu yüzyılın başlarında çalışanların uysal , farklı olmaları ve ayrılmış işleri nasıl yerine getireceklerini bilmeleri gerektiği bir zamanda bizim bürokratik , merkezi , hiyerarşik eğitim sistemimiz hesaplara uyar. Ama bununla beraber bugün bilgi çağında , insanların daha demokratik organizasyonlarda takım halinde çalışacakları ve kişisel girişimde ve entegre görevlerde bulunabilmelerine gerek olacağına dair genel bir kabul ar. Reigeluth’a göre , bu bilgi çağında bir eğitim sistemi için ortaya çıkan özellikler müşterek bir öğrenmeyi , düşünmeyi , problem çözme becerilerini ve anlamlandırma yapmayı , iletişim becerilerini ve imtihana hazırlayan eğitmeni yada öğrenmeyi kolaylaştırıcı olarak öğretmeni içerir. Bu özellikler PTÖ ‘nün özellikleri gibi pek çoktur.
Yapıcı Görüşün Teorisine kısa Bir Bakış Ve Uygulama :
İlerleyen zaman içinde Dewey (1916), öğrenenleri anlamlandırmaya ve problem çözmeye kanalize etmek için asıl yol olarak uğraşılan belli başlı problemleri inceledi. O daha çok öğrenmenin toplumun içine yerleştirilmesi, güncelleştirilmesi gerektiğine inanmıştır. Bu tip açık bir incelemeye sınıflarımızdaki aktivite tabanlı ve bütünleştirici yaklaşımlara ilgi son yıllarda artmaktadır ve bugün bu tip yaklaşımlara yapısalcı görüş denmektedir.
Yapısalcılık Teorisi:
Yapıcı görüş nasıl anlamaya yada bilmeye yönelik filozofik bir bakıştır. Bilginin öğrenenlerin zihinlerinde inşa edildiği düşüncesi yeni değil . Ama bugünlerde bu düşünce belki de en iyi düşünür Richard Rorty (1991) tarafından karakterize edildi. Rorty bilgiyi gerçek dünyanın tasviri yada bilgi ve gerçeklik arasında uygunluk değil de , daha çok kişinin tecrübe alanı içinde yapılabilen yada tatbik edilen fikirsel yapıların bir koleksiyonu olarak tanımlar.Başka bir ifadeyle , daha çok bir anahtar kilide nasıl uyuyorsa kişinin bilgisi de dünya ile uyuşur. her birimiz dünyayı anlamlandıracak kendi anahtarlarımızı kendimiz yaparız ve bir çok farklı anahtarlar bu kilidi açabilir.
Eğitimdeki yapısalcılık teorisi başlıca John Dewey ve Jean Piaget’in çalışmalarından oluşur. Öğrencilerin kendi bilgisini yapılandırdığı düşüncesinden hareket ederek , Dewey ve Piaget öğrenme için bazı bilişsel (çatışma) tecrübelerin ve bulmacanın uyarıcı bir rol üstlendiğini ileri sürdüler. Dewey öğrenmenin birini , sadece iş için değil hayat için hazırlaması gerektiğini savundu. Öğrenmenin öğrencinin ilgileri çerçevesinde organize edilmesi ve bu öğrenmenin farkının belli konulara ilgi duyan öğrenciler tarafından gerçekleştirilen aktif bir gayret olması gerektiğini ileri sürdü.
Piaget bilişsel değişimin ve öğrenmenin , öğrencinin düşünme şekli yada planı , öğrencinin beklentilerini üretme yerine , heyecan ve meraka sebep olduğu zaman gerekleştiğini ileri sürdü. Bu merak (bulmaca) daha sonra uyuma (bilişsel değişime) ve yeni bir algılama dengesine neden olur.
Bilişsel değişim sık sık farklı anlayışlara sahip olabilen diğer öğrencilerle etkileşimlerin bir sonucu olarak meydana gelir. Bu sosyal etkileşimler bize hâli hazıra ait anlayışlarımızı , bize amacımızın farkında olmamız için ne kadar iyi yardım ettiklerini anlamak için test etme imkanı verdiği gibi hâli hazıra âit bakış açılarımızı yanıltabilir. Öğrenciler kendi varsayımları kendi tecrübelerine bağlıdır. Örneğin bir öğrenci , şeker sıcak suda eridiği zaman “tadı haricinde hiçbir şeyin kalmadığına “ inanabilir. Öğrencinin varsayımı büyük ihtimalle öğrenci şeker ve su ile yaptığı deneyi daha iyi bir şekilde açıklayan ve kanıtlarla desteklenen yeni bir varsayım kuramazsa devam edecek.
Yapısalcılık Eğitim Modeli:
Bir öğretim teorisi olmasa da yapısalcı görüş eğitimde bugünkü bir çok reforma temel olmaktadır… Bu (teori-uygulama arası) bağlantı ,eğer yeni reformlar keyfi uygulamalardan ziyade temel maddelere dayandırılacaksa çok önemlidir.
Aşağıda bir yapısalcı görüşe ait öğrenme modeli için bir çok yazarın çalışmasına dayandırılan bazı tavsiyeler vardır:
- Öğrenmeyi , öğrencilerle ilgili öğrenmeye iten geniş kapsamlı daha büyük işler yada problemler etrafında organize etmek.
- Öğrenmeyi temel kavramların etrafında şekillendirmek.
- Öğrenciyi kompleks , gerçek bir çevrede çalışması için desteklemek.
- Öğrencilerin görüşlerini istemek ve değerlendirmek.
- Öğrencilerin yetişmesini (öğrenmesini) öğretim ortamı içinde ve kendi kendine değerlendirmeyi kapsayacak şekilde sağlamak.
- Öğrencinin düşünmesini bilişsel rehberlik doğrultusunda desteklemek ve onu cesaretlendirmek.
- Alternatif bakış açılarına karşı öğrencinin fikirlerini test etmek maksadıyla katılımcı grup kurmaları için teşvik etmek.
- Bilgi için alternatif ve temel kaynakların kullanımını teşvik etmek.
- Müfredatı öğrencilerin sorularına ve düşüncelerine hitap edecek şekilde uygun hale getirmek.
Yapısalcılığı savunan bir sosyal-fen sınıfında , örneğin bir lise öğretmeni 1980 lerde sosyal politikaların Amerika’da Afrika-amerikan nüfusun ekonomik ve eğitimsel profilini nasıl etkilediğine dair bir deney planlamak için öncelikli tavsiyelerden birkaçını kullanıyor. Ders kitabını okumak yerin öğrenciler internet ten elde edilen nüfus sayımı raporlarını açıklamaya ve sosyal politikalar hakkında kendi hipotezlerini ortaya koymaları için yönlendirilir. Biz burada nüfus sayımını yada US başkanlarının özellikleri yada 20. yy. ‘da veba olduğu zaman alınan datalar gibi çeşitli dokümanlardaki diğer demografik dataları kullanan öğretmenlerle çalışırız. Bu datalar kendi sınıflarında öğrenmeye uyarıcı anlamlandırma yapıcı vazife görür.
Etiketler: Bir PTÖ Öğrenme Deneyiminin Akışı, Neden Yapılandırıcı Görüş, Problem tasarımı, Problem Temelli öğrenimin Esas Unsurları Nelerdir, problem temelli öğrenme, problem temelli öğrenme nedir, Problem Temelli Öğrenmenin Yararları Nelerdir, problem temelli öğretim, Problemin Uygulanması, PTÖ Tasarımı ve Uygulaması, PTÖ tasarımı ve uygulanışı, Yapıcı Görüşün Teorisi, Yapıcı Görüşün Teorisine kısa Bir Bakış Ve Uygulama, Yapılandırmacı Öğretim, Yapılandırmacı Öğretim Yaklaşımı, Yapılandırmacı Öğretim Yöntemi, Yapısalcılık Eğitim Modeli, Yapısalcılık Teorisi, Yapısalcılık ve Problem Temelli Öğrenme